Ο 'Ομιλος Χανίων διοργανώνει την Τετάρτη 9 Δεκεμβρη εκδήλωση με θέμα το ''Συνειδητό και αυθόρμητο'' και ομιλητή τον Δημήτρη Πατέλη,διδάκτωρ Φιλοσοφίας και μέλος της διεθνούς ερευνητικής ομάδας "Η Λογική της Ιστορίας".Κτίριο Παπαδοπέτρου,ώρα 7 μ.μ.                                                                                               ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΚΑΙ ΑΥΘΟΡΜΗΤΟ                  Με τις κατηγορίες <<συνειδητό>> και <<αυθόρμητο>> υποδηλώνονται τα χαρακτηριστικά των κοινωνικών διαδικασιών από την άποψη της ύπαρξης (ή της απουσίας) σε αυτές συνειδητής παρέμβασης του υποκειμένου (ατόμου,ομάδας,κοινωνίας), χαρακτηρίζουν δηλαδή την ανθρώπινη δραστηριότητα (πρακτική) και επικοινωνία από την άποψη του επιπέδου της γνώσης, της συνείδησης και της αυτοσυνείδησης του υποκειμένου. Συνειδητό καλείται αυτό που πραγματοποιείται από τον άνθρωπο βάσει εκ των προτέρων καθορισμένου σκοπού (σκοποθεσίας).Το αυθόρμητο χαρακτηρίζει τις διαδικασίες οι οποίες εκτυλίσσονται χωρίς σχέδιο και σκοπό, εκτός συνειδητού ελέγχου προθέσεων.Κατ'εξοχήν αυθόρμητου χαρακτήρα είναι οι διαδικασίες και οι αλληλεπιδράσεις της φύσης.Το αυθόρμητο χαρακτηρίζει τα κοινωνικά φαινόμενα και το σύνολο της κοινωνίας, στον βαθμό που δεν έχει μετασχηματισθεί ριζικά,δεν έχει αρθεί (βλ. άρση) η κληροδητομένη από τη φύση βάση της. Το σύνολο των υπό διαμόρφωση κοινωνικών σχέσεων των ταξικών βαθμίδων ανάπτυξης, οι οποίες προυποθέτουν την αντιμετώπιση ανθρώπων ως αντικειμένων (εκμετάλλευση, καταπίεση, χειραγώγηση, κυριαρχία-υποταγή, ''τάξεις κοινωνικές'') συγκροτεί αυθόρμητου χαρακτήρα εντάξεις (και αποκλεισμούς) των ανθρώπων, όπου οι τελευταίοι φέρονται και άγονται ως απλοί φορείς- ενεργούμενα αλλότριων,εχθρικών και ανεξέλεγκτων κοινωνικών δυνάμεων (αλλοτρίωση). Ωστόσο είναι ανέφικτος ο αυθόρμητος μετασχηματισμός των εκάστοτε σχέσεων ( ιδιαίτερα της κεφαλαιοκρατίας). Ο συνειδητός χαρακτήρας της ανθρώπινης δραστηριότητας αναβαθμίζεται παράλληλα με την ανάδειξη των ανθρώπων ως ιστορικών υποκειμένων, ως προσωπικοτήτων, που συμμετέχουν ενεργά στον μετασχηματίσμό του συνόλου των όρων της ζωής τους.Ανώτερη μορφή συνειδητότητας επιτυγχάνεται με την επιστημονική γνώση (βλ. εμπειρικό και θεωρητικό) των νόμων που διέπουν τη φύση και την κοινωνία και με την επιστημονική πρόγνωση. Ιδιαίτερο ρόλο διαδραματίζει εδώ η φιλοσοφία ως η βαθύτερη μορφή συνείδησης και αυτοσυνείδησης, η οποία συνιστά ταυτόχρονα επιστημονική γνώση της ουσίας, της νομοτέλειας που διέπει τη σχέση της κοινωνικής συνείδησης με το κοινωνικό Είναι. Η συνειδητού χαρακτήρα ανθρώπινη δραστηριότητα ως υλοποίηση ορισμένης επιλογής από το εκάστοτε φάσμα δυνατοτήτων που συγκροτούν οι αντικειμενικοί όροι, συμπεριλαμβάνει, εκτός από την κοινωνική συνείδηση, τη συνένωση, την οργάνωση των ανθρώπων ως υποκειμένων, καθώς και τα υλικά πραγματοποίσης αυτής της δραστηριότητας,γεγονός που καθιστά και την ανώτερη συνειδητή δραστηριότητα μη απολυτα ελεγχόμενη και προβλεψιμη από τη συνείδηση.