Αρχική σελίδα - Νέα και εκδηλώσεις - Ομιλίες - Κείμενα - Forum

Το 5ο από τα 10 απλά μαθήματα Σύγχρονης Επαναστατικής Θεωρίας θα γίνει (εξ αναβολής) την Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου

Ανακοίνωση Ομίλου Επαναστατικής Θεωρίας
Το 5ο από τα 10 απλά μαθήματα Σύγχρονης Επαναστατικής Θεωρίας, με θέμα «Η ουσία της κοινωνίας. Εργασία και παραγωγή ως διαδικασία ανταλλαγής ύλης μεταξύ ανθρώπου και φύσης. Οι σχέσεις παραγωγής (εργασιακές σχέσεις)» θα γίνει (εξ αναβολής) την Πέμπτη 10 Δεκ., ώρα 18:00, στο αμφιθέατρο Μ318 της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Ε.Μ.Π. – τ. πτέρυγα των Ηλεκτρολόγων προς την οδό Μπουμπουλίνας, 3ος όρ. (είσοδος από οδό Στουρνάρη).

Το μάθημα θα γίνει μεταξύ άλλων αναφορά στα εξής:

Ι. Εργασία και παραγωγή ως διαδικασία ανταλλαγής υλών μεταξύ ανθρώπου και φύσης. Ανάγκες – σκοποθεσία – εργασία. Οι στιγμές (συστατικά στοιχεία) της εργασίας: ο άνθρωπος (υποκείμενο της εργασίας), ο σκοπός, το μέσο, το αντικείμενο, ο τρόπος και το αποτέλεσμα της εργασίας. Επαναλαμβανόμενη και αναπτυσσόμενη εργασία. Η λειτουργική και μορφολογική αλλαγή των μέσων και όλων των λοιπών στοιχείων της εργασίας. Η διάκριση εμπράγματου και προσωπικού στοιχείου της εργασιακής επενέργειας του ανθρώπου στη φύση (παραγωγικές δυνάμεις). Διαχωρισμός εργασιακών διαδικασιών ως αποτέλεσμα:

  • Εσωτερικής συνάφειας – δεσμών
  • Διάρθρωσης – διαφοροποίησης των αναγκών
  • Διαφόρων ειδών φυσικού υλικού των αντικειμένων και των μέσων της εργασίας

Καθολικοποίηση (οριακή γενίκευση χρηστικών δυνατοτήτων) και διαφοροποίηση μέσων, προϊόντων κ.ο.κ. της εργασίας. Διαμόρφωση και ωρίμανση της εργασιακής διαδικασίας: δημιουργία από την εργασία αντίστοιχης εαυτής βάσης μέσω του μετασχηματισμού όλων των συστατικών στοιχείων της εργασίας. Η ανάγκη προς εργασία και η ιδιαιτερότητά της.

Η εργασία ως μέσο και η εργασία ως αυτοσκοπός. Η τελειοποίηση της εργασίας και η δημιουργικότητα. Η ωρίμανση της εργασίας ως αντιφατική διαδικασία ανάπτυξης της εσωτερικής συνάφειας – συνοχής και της σχετικής ανεξαρτησίας των συστατικών στοιχείων της. Οι αυτοκαταστροφικές τάσεις της εργασίας μέσω της ίδιας της ανάπτυξής της (η αύξουσα ανεξαρτησία της παραγωγής από την ανθρωπότητα).

Ο καταμερισμός της εργασίας: τεχνολογικές και οργανωτικές σχέσεις των ανθρώπων εντός της εργασίας. Εξωτερική και εσωτερική αναγκαιότητα ενοποίησης των ανθρώπων εντός της εργασίας. Ο χαρακτήρας της εργασίας και οι εργασιακές ιδιότητες του υποκειμένου της εργασίας. Σκοποθεσία και πραγμάτωση του σκοπού ως διαφορετικά είδη εργασίας. Πνευματική (διανοητική) και φυσική (χειρωνακτική) εργασία.

Η ιδιοτυπία, ο ρόλος και η σημασία:

  1. Της παραγωγής αντικειμένων προς κατανάλωση
  2. Της παραγωγής μέσων και αντικειμένων εργασίας
  3. Της παραγωγής του υποκειμένου της εργασίας (κατάρτιση, εκπαίδευση, αγωγή, γνώσεις, ικανότητες, δεξιότητες).

ΙΙ. Οι εργασιακές σχέσεις (σχέσεις παραγωγής). Ο κοινωνικός καταμερισμός εργασίας και ο προσδιορισμός του από την ανάπτυξη της εσωτερικής διάρθρωσης της εργασιακής διαδικασίας. Η τεχνολογική συνιστώσα του καταμερισμού της εργασίας. Διανομή, οικειοποίηση και εκ των πραγμάτων διάθεση (ορισμός) των συστατικών στοιχείων της παραγωγής. Οι τεχνολογικοί όροι της παραγωγής ως φάσμα δυνατοτήτων για τη μεν είτε τη δε πραγμάτωση των σχέσεων παραγωγής. Ο χαρακτήρας των εμπράγματων όρων της εργασίας και το (απαιτούμενο από αυτόν) υποκείμενο της εργασίας (άτομο, ομάδα, κοινωνία εν συνόλω). Οι μεταβολές του χαρακτήρα και του επιπέδου ανάπτυξης της παραγωγικής σχέσης προς τη φύση και η αναγκαιότητα αλλαγής των σχέσεων παραγωγής. Ο άνθρωπος ως συνδετικός κρίκος μεταξύ σχέσεων παραγωγής και (διαμεσολαβημένης από τα μέσα παραγωγής) παραγωγικής σχέσης προς τη φύση. Η τεχνολογία και οι βασικές ιδιότητες του ανθρώπου ως συστατικού στοιχείου της παραγωγικής σχέσης προς τη φύση (γνώσεις, γνωστικές ικανότητες, δεξιότητες, αυτοματοποιημένες λειτουργίες, κίνητρα). Δυνατότητες ικανοποίησης των ανθρώπινων αναγκών και είδος των σχέσεων παραγωγής. Η υλική παραγωγή ως εξωτερική και ως εσωτερική αναγκαιότητα.

Ο καθαυτό κοινωνικός χαρακτήρας της παραγωγής ως κλιμακούμενη αντίφαση. Περιορισμοί της εξέτασης του τρόπου παραγωγής υπό το πρίσμα των κατηγοριών «μορφή» και «περιεχόμενο».

Οι κινητήριες δυνάμεις της ανάπτυξης της παραγωγικής σχέσης του ανθρώπου προς τη φύση και η τεχνολογική συνιστώσα αυτής της σχέσης:

  • Διαφορά μεταξύ αφ’ ενός μεν ποσότητας και ποιότητας των προϊόντων της παραγωγής και μέτρου των βιολογικών αναγκών – αφ’ ετέρου (σε συνθήκες υπό τις οποίες τα εν λόγω προϊόντα δεν διασφαλίζουν το βέλτιστο των βιολογικών αναγκών). Η αναγκαιότητα παραγωγής για την ικανοποίηση των βιολογικών αναγκών ως κινητήριος δύναμη της ανάπτυξης της τεχνολογικής συνιστώσας της παραγωγικής σχέσης του ανθρώπου προς τη φύση.
  • Ικανοποίηση της ανάγκης για εργασία. Η αντίφαση μεταξύ ανάγκης για εργασία και κεκτημένου επιπέδου και – καθοριζόμενου και από την τεχνολογία – χαρακτήρα δυνατοτήτων ικανοποίησης της εν λόγω ανάγκης (σε συνθήκες υπό τις οποίες έχει εξασφαλισθεί η αφθονία προϊόντων για την ικανοποίηση του βέλτιστου των βιολογικών αναγκών).


Τα μαθήματα απευθύνονται σε όσους/-ες ενδιαφέρονται για τη σύγχρονη επαναστατική θεωρία ως αναγκαίο όρο διάγνωσης της δομής και της ιστορίας της κοινωνίας ως ολότητας και των προοπτικών της, για τη θεμελίωση του νικηφόρου επαναστατικού κινήματος.
Θερμή παράκληση: η προσέλευση να γίνεται έγκαιρα, δεδομένου ότι το αμφιθέατρο κλείνει ώρα 21:00.

Η σειρά των μαθημάτων:

1. 22.10.15. Η εμφάνιση και η διαμόρφωση του μαρξισμού.
2. 29.10.15. Η ανάπτυξη του μαρξισμού και ο ρόλος της πολιτικής οικονομίας της κεφαλαιοκρατίας.
3. 5.11.15. Η κοινωνία ως ολότητα. Η μεθοδολογία διερεύνησης του οργανικού όλου. Ανάβαση από το αφηρημένο στο συγκεκριμένο. Ιστορικό και Λογικό.
4. 19.11.15. Η απλούστατη σχέση της κοινωνίας ως διαδικασία (ο άνθρωπος ως έμβιο ον, οι ανάγκες και η σχέση με τη φύση. Η διττή διάρθρωση της απλούστατης σχέσης). Η μετάβαση από την απλούστατη σχέση στην ουσία της κοινωνίας (είδη και επίπεδα αλληλεπίδρασης των εμβίων όντων με τη φύση. Ριζική αλλαγή της «στρατηγικής επιβίωσης» του ανθρώπινου γένους).
5. 10.12.15. Η ουσία της κοινωνίας. Εργασία και παραγωγή ως διαδικασία ανταλλαγής ύλης μεταξύ ανθρώπου και φύσης. Οι σχέσεις παραγωγής (εργασιακές σχέσεις).

6. 17.12.2015. Το φαινόμενο της ανθρώπινης κοινωνίας. Η κοινωνική συνείδηση και οι μορφές της (γνώση και συνείδηση, ηθική, πολιτική, δίκαιο, αισθητική, θρησκεία, φιλοσοφία).

7. 14.01.2016. Η πραγματικότητα της ανθρώπινης κοινωνίας. Το εποικοδόμημα (υλικά και οργανωτικά μέσα και τρόποι επενέργειας στο όλο της κοινωνίας). Οι άνθρωποι ως προσωπικότητες.

8. 21.01.2016. Η διαδικασία της ιστορικής ανάπτυξης της κοινωνίας. Αρχή της διαδικασίας ιστορικής ανάπτυξης και πρωταρχική εμφάνιση της κοινωνίας. Η διαμόρφωση της κοινωνίας: 1) Δουλοκτησία, 2) Φεουδαρχία.

9. 28.01.2016. Ολοκλήρωση της διαμόρφωσης της ανθρώπινης κοινωνίας. 3) Ο κεφαλαιοκρατικός κοινωνικοοικονομικός σχηματισμός.

10. 4.02.16 Η ωριμότητα της ανθρώπινης κοινωνίας. Η ενοποιημένη ανθρωπότητα (κομμουνισμός).