Αρχική σελίδα - Νέα και εκδηλώσεις - Ομιλίες - Κείμενα - Forum

Το επαναστατικό υποκείμενο

9 replies [Last post]
Offline
Joined: 24/03/2008

Τις τελευταίες μέρες έτυχε να αναφερθεί μεταξύ άλλων σε συζητήσεις μεταξύ συντρόφων με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα και τη στάση των διάφορων χώρων της ‘αριστεράς’ σε αυτά το ζήτημα του ‘επαναστατικού υποκειμένου’. Είναι σχεδόν αξιωματικά δεδομένο ότι το επαναστατικό υποκείμενο δεν είναι άλλο από την εργατική τάξη όπως οι μεγάλοι κλασικοί το όρισαν. Το θεωρούσα κι εγώ προσωπικά δεδομένο σε συζητήσεις που κάναμε παρότι η πραγματικότητα συνηγορούσε για άλλα.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Κι γι αυτό και κυρίως για την αποφυγή παρεξηγήσεων απαραίτητο είναι να ορίσουμε τι εστί εργατική τάξη. Εργατική τάξη είναι φανερά ο κόσμος που εμπλέκεται στην παραγωγική διαδικασία ως εργαζόμενος αυτός δηλαδή που εκχωρεί επί μισθώσει την εργατική του δύναμη για την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών.
Τι γίνεται τότε με όλους αυτούς που δεν εργάζονται λόγω σπουδών? Αποτελούν αυτοί οι ελεεινοί τύποι τμήμα της εργατικής τάξης ή όχι; Για μένα αυτοί αποτελούν την εργατική τάξη του μέλλοντος, το επιστημονικό προλεταριάτο του μέλλοντος με την αυξημένη κριτική σκέψη και τις αυξημένες ικανότητες κατανόησης της πραγματικότητας καθώς και παρέμβασης σ’ αυτήν λόγω των αυξημένων δυνατοτήτων που το καπιταλιστικό εκπαιδευτικό σύστημα τους έχει παρέχει για την εξυπηρέτηση των δικών του σκοπών βεβαίως. Αυτούς τους ανθρώπους που δεν είναι άλλοι από τα παιδιά όλων μας κι όχι μια ελίτ, καλείται κάθε στρατευμένος επαναστάτης να πείσει και να τους δώσει όραμα και προοπτική. Αυτοί είναι οι επαναστάτες αλλά και η επαναστατική πρωτοπορία του σήμερα.
Τι γίνεται λοιπόν με τα παιδιά που δεν εργάζονται αλλά πάνε στο σχολείο; Αποτελούν αυτά τα αλητάκια τμήμα της εργατικής τάξης ή όχι; Είναι πολύ μικρά θα πει κάποιος και δεν διαθέτουν κριτήριο και επαναστατική παιδεία θα πει κάποιος. Ίσως να ‘ναι κι έτσι. Ίσως κι όχι. Τα παιδιά ωστόσο σήμερα ξέρουν πολλά περισσότερα από ότι συνομήλικοι τους 20 χρόνια πριν. Έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες και μπορούν να έχουν μία στοιχειώδη κριτική ικανότητα σε ηλικίες που εκπλήσσουν τους γηραιότερους (δες παρακάτω). Ταυτόχρονα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η εξέγερση των 15χρονων έρχεται να καλύψει τις δικές μας ανεπάρκειες και την δική μας ανικανότητα. Θα έπρεπε να οικτίρουμε τους εαυτούς μας όταν τα παιδιά μας ξεχειλίζουν από αγανάκτηση και βγαίνουν στους δρόμους. Ο κόσμος που εμείς φτιάξαμε τα οδήγησε εκεί. Αντ’ αυτού τα κατηγορούμε και λοιδορούμε την ζωντάνια και την αποφασιστικότητα γιατί αποδεικνύει το πόσο μικροί και λίγοι είμαστε. Αν σεβόμαστε τους εαυτούς μας θα παραδεχόμαστε τουλάχιστον ότι αυτά τα παιδιά δεν είχαν καθοδήγηση(δεν συμπαθώ πολύ την λέξη), δεν είχαν την πρωτοπορία του σήμερα να οδηγήσει την επαναστατικότητα και την δημιουργική καταστροφική τους δύναμη σε ορθές ατραπούς. Αυτά τα παιδιά κατέδειξαν τις δικές μας οικτρές ανεπάρκειες.
Κάτι ακόμη που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι η εποχή και η πραγματικότητα που ο καθένας βιώνει σε αυτή. Η εποχή μας λοιπόν απέχει μακράν από την εποχή του Μαρξ και του Λένιν. Τα νιάτα σήμερα δεν δουλεύουν από τα 5 έτη όπως τότε και άρα δεν αποτελούν επίσημα εργατική τάξη. Εργάζονται όμως σκληρά και βιώνουν εξίσου έντονους καταναγκασμούς όταν καλούνται να επακολουθήσουν το σφιχτό σχολικό πρόγραμμα και να μελετήσουν σκληρά για να αποκτήσουν γνώσεις που σε άλλες εποχές ήταν αδιανόητες. Ακόμη και ο πιο ‘τεμπέλης’ μαθητής σήμερα καλείται να είναι τυπικός τουλάχιστον στα ωράριά του (μοιάζει αρκετά με τον εργασιακό καταναγκασμό ειδικά σε μια κοινωνία που η καπιταλιστική λογική την έμαθε να λειτουργεί με την ανταμοιβή: διάβασες άρα μπορείς να βγεις και να παίξεις, πήρες καλούς βαθμούς άρα μπορείς να έχεις ένα καλό χριστουγεννιάτικο δώρο κ.α. ). Ταυτόχρονα έχει μία γνώση-παιδεία της κοινωνίας αφάνταστη για τέτοιες ηλικίες στο παρελθόν λόγω των απείρων μηνυμάτων και πληροφοριών που από πολύ μικρός δέχεται και καλείται να επεξεργαστεί και να ταξινομήσει. Αυτή δεν είναι καθόλου μικρή δουλεία όσο κι αν γίνεται αυτόματα και˙ σαφώς αυτός που την κάνει αναγκάζεται εκ των πραγμάτων να διαθέτει κριτική ικανότητα σε βαθμό που ακόμη και ορισμένοι ηλικιωμένοι εργάτες του παρελθόντος δεν διέθεταν γιατί στις κλειστές βαθιά ιεραρχικές κοινωνίες που ζούσαν οι μοίρες τους και οι επιλογές τους ήταν a priori μετρημένες. Ο σημερινός νέος καλείται να λαμβάνει αποφάσεις κάθε στιγμή.
Τι γίνεται λοιπόν με τους λούμπεν αυτής της κοινωνίας? Είναι αυτοί οι κουρελήδες τμήμα της εργατικής τάξης, είναι επαναστατικό υποκείμενο; Εδώ θα επιλέξω να χωρίσω αυτή την κατηγορία ανθρώπων σε δύο μικρότερες. Αρχικά αυτούς τους λούμπεν που είναι κοινωνικοποιημένοι έχουν σε κάποιες φάσεις της ζωής τους σπουδάσει, εργαστεί, υπάρξει ενταγμένοι στον κοινωνικό ιστό ως αυτόνομες προσωπικότητες. Αυτοί είναι άνεργη εργατική τάξη, είναι άνθρωποι με ένα μίνιμουμ ευφυΐας και κριτικής ικανότητας που οι κοινωνικές συνθήκες που το σύστημα επιβάλει τους οδήγησαν εκτός κοινωνίας. Αυτοί αποτελούν τμήμα του επαναστατικού υποκειμένου παρότι είναι, λόγω της αθλίας κατάστασης τους,επιρρεπείς σε ποιο αυθόρμητες και ακόμη και αντεπαναστατικές πράξεις μπροστά στην απελπισία που το άγχος της επιβίωσης τους επιβάλλει. Οι άλλοι είναι οι πραγματικά λούμπεν. Μετρημένοι θαρρώ πως είναι.
Ίσως είναι αναγκαίο σήμερα να επανακαθορίσουμε την έννοια της εργατικής τάξης και ακόμα περισσότερο την έννοια του επαναστατικού υποκειμένου. Κάποιος που έχει καταφέρει να κοινωνικοποιηθεί στο σύγχρονο καπιταλιστικό περιβάλλον διαθέτει ένα μίνιμουμ πνευματικών εφοδίων. Στις σημερινές συνθήκες μπορεί να είναι μαζί μας. Γιατί όχι; Δεν διαθέτουμε την πολυτέλεια να χάνουμε κόσμο. Δεν διαθέτουμε την πολυτέλεια να χαρίζουμε κόσμο στον εχθρό. Δεν διαθέτουμε την πολυτέλεια να πλακωνόμαστε μεταξύ μας. Δεν διαθέτουμε την πολυτέλεια να φανούμε για μια ακόμη φορά μικροί και κατώτεροι των περιστάσεων. Το τρένο δεν χάθηκε. Ο ταξικός εχθρός είναι ευάλωτος. Ο κόσμος ψάχνει την εναλλακτική που θα τον εκφράσει και θα τον λυτρώσει. Δεν θα μας ακολουθήσει αν δεν τον αγκαλιάσουμε εμείς. Αν δεν του δώσουμε όραμα. Αν δεν τον πείσουμε ότι μπορούμε. Αν δεν τον πείσουμε ότι έχουμε σχέδιο για τον κόσμο και ξέρουμε που πατάμε. Ο κόσμος είναι απελπισμένος αναζητά έναν σοβαρό καθοδηγητή. Αν δεν είμαστε εμείς θα είναι οι άλλοι, οι δοκιμασμένοι και σίγουροι. Ο σοσιαλισμός και η πορεία στο αύριο δεν είναι μονόδρομος. Υπάρχει και ο οδυνηρός δρόμος του φασισμού της ανελευθερίας και της οπισθοδρόμησης. Ας μην αφήσουμε να συμβεί. Ας τεθούμε προ των ευθυνών μας.

ΥΓ: Όλα τα ανωτέρω αποτελούν προσωπικές απόψεις προς συζήτηση και γόνιμο διάλογο.

Offline
Joined: 30/05/2008

Στο ζήτημα θα πρέπει να εξετάσουμε κάποιες έννοιες όπως τάξη εν εαυτή και δι εαυτήν, κοινωνικό στρώμα. Π.χ. οι μαθητές, οι φοιτητές εν συνόλω είναι τάξη ή στρώμα; Φυσικά, δυνάμει είναι το επαναστατικό υποκείμενο του μέλλοντος. Η νεολαία πάντα ήταν η πρωτοπορία στους αγώνες, αλλά όχι μόνη της. Η επανάσταση απαιτεί την ενεργοποίηση της κοινωνικής τάξης, που από τη θέσης της προβάλλει ως ο νεκροθάφτης της κεφαλαιοκρατίας και ο δημιουργός της νέας, αταξικής κοινωνίας. Δηλ. μιας τάξης δι εαυτήν, που συνειδητοποιεί ότι πρέπει να υπερβεί τον εαυτό της, αφού η νέα, αταξική κοινωνία που θα δημιουργήσει θα επιφέρει την κατάργηση κάθε τάξης, οπότε και της ίδιας. Αυτή η τάξη δεν μπορεί παρά να είναι η εργατική τάξη της μετάβασης από τη μηχανοποιημένη στην αυτοματοποιημένη παραγωγή.

JMK
Offline
Joined: 09/12/2008

ΑΡΧΙΚΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΠΩΣ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΠΟΥ ΤΕΘΗΚΕ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΖΗΤΗΜΑ, ΚΑΘΩΣ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟ ΘΕΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΛΥ ΕΝΤΟΝΑ! ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΥΜΦΩΝΩ ΠΩΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΤΑΞΗ Η ΟΠΟΙΑ ΕΜΛΕΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΞΗ ΕΚΕΙΝΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗ ΕΙΤΕ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΧΕΙΡΩΝΑΚΤΙΚΗ ΕΙΤΕ ΓΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ! ΟΜΩΣ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΠΛΗΡΕΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΧΑΡΑΚΤΗΡΗΣΤΗΚΑ ΑΛΛΑ ΚΑΤΕΧΕΙ ΜΙΑ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΚΗ ΘΕΣΗ ΣΕ ΜΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ? ΕΡΩΤΗΣΗ!
ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΔΙΑΦΩΝΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΩΣ Η ΜΙΑ Η ΑΛΛΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΑΝΤΙΜΕΤΟΠΙΖΕΙ ΤΟ ΠΑΝΑΠΙΣΤΗΜΙΟ!ΔΗΛΑΔΗ: Ο Λ.ΑΛΤΟΥΣΕΡ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΑΝ ΕΝΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΑΝ ΜΙΑ ΔΟΜΗ ΠΟΥ ΕΠΙΤΕΛΕΙ ΜΟΝΑΧΑ ΤΟΝ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΘΕΝΤΑ ΡΟΛΟ! ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΣΑΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΕΚΕΙΝΗ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΚΑΘΩΣ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΔΕΝ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΤΑΞΗ Η ΣΤΡΩΜΑ ΚΑΘΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΑΝΑΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΩΣ(ΠΕΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ= ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΤΑΝΕΜΙΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΤΑΞΕΙΣ!)ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΜΠΟΡΕΙ ΕΓΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΕΣΥ ΕΡΓΑΤΗΣ ΚΛΠ.
ΟΜΩΣ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ 100% ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ ΔΙΟΤΙ:1)ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΙΑ ΔΟΜΗ, ΑΛΛΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΜΙΑ ΔΟΜΗΣ 2)ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΩΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΤΟΥ ΡΟΛΟ ΤΗΝ ΕΜΠΕΔΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ 3)ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΣΥΜΕΤΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ(ΟΠΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ).ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΩΡΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΕ ΟΡΟΥΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΟΠΩΣ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΛΙΑΝ ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΛΟΓΙΚΕΣ ΘΑ ΒΟΥΛΙΑΞΟΥΝ.ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΚΑΤΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΤΑΞΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ!ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΠΑΡΝΗΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΗΣ ΞΕΦΥΓΟΥΝ!ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΖΟΥΝ! ΑΡΑ ΤΙ ΓΙΝΑΤΑΙ? 1 ΛΕΠΤΟ ΠΡΙΝ ΓΡΑΦΤΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΙΣΑΙ ΠΧ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ 1 ΛΕΠΤΟ ΜΕΤΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΤΑΞΗ?! ΛΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΙΝΑΙ ΞΕΚΟΜΕΝΟ ΑΠΟ ΟΛΗ ΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ!!!!
ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ, ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΣΑΦΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΜΕΡΟΣ ΜΙΑ ΤΑΞΗΣ ΑΛΛΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΟΧΙ ΕΝΝΙΑΙΑ. ΔΗΛΑΔΗ ΑΝ ΠΑΣ ΣΤΟ ΠΑΜΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΕΡΓΑΤΟΠΕΔΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΜΙΚΡΟΑΣΤΟΥΣ! ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΜΕΓΑΛΑ ΤΖΑΚΙΑ!!!! ΟΜΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΣΤΟΝ ΖΥΡΙΔΗ ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΕΑ ΓΕΙΤΩΝΑ ΚΛΠ ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΑΤΙΣΤΗΚΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΓΟΝΟΥΣ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ!
ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΙΓΩ ΚΙΟΛΑΣ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ, ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΤΟΣΟ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΣΑ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΚΑΠΟΙΟ ΜΟΡΦΩΜΑ ΞΕΚΩΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΕΠΕΙΔΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΑΚΟΜΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΡΟΛΟ ΑΥΤΟΝ ΤΟΥ ΜΑΘΗΤΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΗ!ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΜΕΛΟΥΣΑ ΕΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΑΣΤΙΚΟ ΣΤΡΩΜΑ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΤΟΥΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ!
ΕΠΙΣΗΣ ΣΙΓΟΥΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ΕΝΝΟΙΕΣ ΠΟΥ ΕΒΑΛΕ Ο ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ!

Offline
Joined: 18/03/2009

Quote:
efthkoup1982

α. Αυτούς τους ανθρώπους που δεν είναι άλλοι από τα παιδιά όλων μας κι όχι μια ελίτ, καλείται κάθε στρατευμένος επαναστάτης να πείσει και να τους δώσει όραμα και προοπτική.
β. Αν σεβόμαστε τους εαυτούς μας θα παραδεχόμαστε τουλάχιστον ότι αυτά τα παιδιά δεν είχαν καθοδήγηση (δεν συμπαθώ πολύ την λέξη), δεν είχαν την πρωτοπορία του σήμερα να οδηγήσει την επαναστατικότητα και την δημιουργική καταστροφική τους δύναμη σε ορθές ατραπούς.

1. Δηλαδή αν συμπαθούσες και τη λέξη καθοδήγηση, που θα έφτανες; Στην πλύση εγκεφάλου με ηλεκτροσόκ, στην υπνοπαιδεία, στο αριστερό κατηχητικό, στον πειθαναγκασμό ή στα ψυχοφάρμακα; Μου κάνει εντύπωση η αγάπη για τον άνθρωπο (ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της αριστερής συνείδησης) να εκδηλώνεται με αυτόν τον διαλεκτικά αντιφατικό τρόπο, διότι δεν αμφιβάλλω καθόλου ότι στο καλό του ανθρώπου στοχεύεις.
2. Πως αντιλαμβάνεσαι σαν αριστερός τις ορθές ατραπούς, γιατί παθαίνω σύγχυση εν προκειμένω. Θα αναφερθώ σε όλη τη γκάμα των αριστερών ή αυτών που θεωρούν εαυτούς αριστερούς ή προβάλουν προς τα έξω την αριστερή ματιά τους και κάπου θα περιέχεσαι, όπως σε κάποιο άκρο της γκάμας θα βρεις να περιέχομαι κι εγώ.
Μήπως σαν συμμετοχή στον κοινοβουλευτισμό;
Μήπως στην υπακοή της ισχύουσας πρότασης ότι το 60 είναι μικρότερο του 40, αλλά τι να κάνουμε;
Μήπως στην περιφρούριση της πορείας από άτακτους και ανορθόδοξους αριστερούς και συνάμμα παροχή έξωθεν καλής μαρτυρίας νομιμότητας και νομιμοφροσύνης στις αρχές;
Μήπως στην μέτρηση της επαναστατικότητας με το πόσο αντέχουμε στο ξύλο;
Μήπως με την ιστορικά αποδεδειγμένη (!!!) πρόταση των ιμιτασιόν που ήθελαν να μπούμε στην ΕΟΚ για να την ανατρέψουμε από μέσα;
Μήπως, τέλος γκάμας, μπορεί να υπονοήσει κανείς ορθή ατραπό το κοίταγμα στον καθρέφτη του ΠΑΣΟΚ και τη δράση σύμφωνα με αυτή την εποπτεία, όπου το αριστερό είναι δεξί και το δεξί αριστερό;
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ασφαλώς το τελευταίο το έβαλα για να γελάσουμε μαζί.

Μπορείς να μη μου απαντήσεις, αλλά αν το κάνεις να ξέρεις πως δεν μιλάς σε εχθρό σου παρά σε κάποιον που έχει περάσει πριν από σένα το μονοπάτι που τώρα περνάς και απορείς γιατί ο κόσμος δεν καταλαβαίνει τα αυτονόητα και δεν συμμετέχει μαζικά σε επίσημους φορείς.
Αν θέλεις και μια γνώμη θέσε ερώτημα, όχι ποιο είναι το επαναστατικό υποκείμενο, ώστε να έχουμε κριτήριο να δούμε απογραφικά το πόσους εντάσουμε θεωρητικά και το πόσοι είμαστε συμπερασματικά,αλλα τι είναιόχι επανάσταση, αλλα επαναστατικότητητα.
Να είσαι καλά.

Offline
Joined: 24/03/2008

«Μπορείς να μη μου απαντήσεις, αλλά αν το κάνεις να ξέρεις πως δεν μιλάς σε εχθρό σου παρά σε κάποιον που έχει περάσει πριν από σένα το μονοπάτι που τώρα περνάς και απορείς γιατί ο κόσμος δεν καταλαβαίνει τα αυτονόητα και δεν συμμετέχει μαζικά σε επίσημους φορείς.
Αν θέλεις και μια γνώμη θέσε ερώτημα, όχι ποιο είναι το επαναστατικό υποκείμενο, ώστε να έχουμε κριτήριο να δούμε απογραφικά το πόσους εντάσουμε θεωρητικά και το πόσοι είμαστε συμπερασματικά,αλλα τι είναιόχι επανάσταση, αλλα επαναστατικότητητα.
Να είσαι καλά.»

Η αλήθεια είναι οτι δεν θα απαντούσα αν τις ίδιες παρατηρήσεις τις έκανες με διαφορετικό ύφος γιατί απλά δεν μας λες τίποτα. Ωστόσο σχολαστικέ «μη εχθρέ» απαντώ για να αποσαφηνήσω το πνεύμα του κειμένου το οποίο ειναι προφανές ότι δεν κατάλαβες όπως διαπιστώνω από το εμπαθές και γαργαλιστικά ειρωνικό κείμενό σου.

Αρχίζω με την λέξη καθοδήγηση που όντως για μένα έχει πάρει αρνητική χρειά λόγω θήτευσης σε συγκεκριμένους φορείς όπου η καθοδήγηση καταλήγει βάναυση καταπνιξη κάθε τι δημιουργικού. Παρ’ όλα αυτά νομίζω οτι προκείπτει από το πνέυμα του κειμένου ότι με την λέξη καθοδήγηση υπονοώ μια χαλαρή-ανεκτικότατη κινηση προς ένα σκοπό ο οποίος τόσο καταφανώς έλλειπε από το κίνημα, μπάχαλο ή όπως το ονομάζει κανεις του Δεκεμβρίου.

Όσο για τις ατραπούς που αναφέρω με συγχωρείς αλλά εγώ δεν κατέδειξα κανέναν ορθό δρόμο. Ωστόσο όμως είμαι έτοιμος να στρατευτώ με όποιον μπορεί να μου δώσει στόχο και προοπτική, να με πείσει για αυτό και να με πείσει και για το σχέδιό του για την επιτευξη του στόχου. Το πνεύμα το κειμένου που ίσως απαντά και στο ερώτημά σου για την επαναστατικότητα είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς που συμετείχαν στα γεγονότα του Δεκέμβρη αλλά και αρκετοί από αυτούς που ειρωνεύσαι στο κειμενό σου είναι δυνάμει επαναστάτες που δεν πρέπει να τους χάσουμε αλλά να τους πείσουμε. Ποιος θα τους πείσει και πώς είναι ένα ζήτούμενο. Και εδώ διαφωνώ ριζικά μαζί σου γιατί απλώς δεν μας λες απολύτως τίποτα. Μέμφεσαι τους πάντες αλλά δεν προτείνεις τίποτα. Κι εγώ διαφωνώ με πολιτικές και γραμμές αλλά πιστεύω ότι αυτοί που τις χαράσουν και πολυ περισσότερο αυτοί που στρατεύονται σ’ αυτές δεν είναι πουλημένοι ή βλάκες αλλά δυνάμει επεναστάτες που χρειάζονται «καθοδήγηση» κι εδώ εννοώ κάποιον (φορέα , άνθρωπο, ό,τι να ναι) να τους δώσει όραμα και προοπτική. Για τους «ταραξίες» του Δεκέμβρη αυτό είναι ακόμη ποιο προφανές.
Εσύ αντίθετα τυφλωμένος από εμπάθεια και μισαλλοδοξία αποτυγχάνοντας να πιάσεις το νόημα του κειμένου (μάλλον κάποιος φαφλατάς κι όχι σχολαστικός θα έχανε ολόκληρο το δάσος για να μελετήσει δύο από τα πουρνάρια του) έχεις βγάλει στην απ’ έξω ένα σωρό κόσμο που για μένα είναι δυνάμει επαναστάτες, ακόμη και αν οι επιλογές τους να ακολουθήσουν μη επαναστατικές πολιτικές είναι λανθασμένες. Το μεγάλο ζητούμενο είναι η επαναστατική πολιτική που θα συσπειρώσει όλους αυτούς. Και ναι το ξέρουν οι περισσότεροι ότι αυτή λείπει. Αυτές όμως οι λανθασμένες πολιτικές που κατακρίνεις, χωρίς να προσφέρεις εναλακτικές, μας δείχνουν το υποκείμενο ή μέρος αυτού, μας δεινουν μια εικόνα του ποιοι και ποιοι είμαστε. Αυτό είναι μια αρχή αν στόχος παραμένει η επαναστατική πολιτική για όλους κι όχι ποιος την έχει πιο μεγάλη, την επαναστατηκότητα. (Το έργο του θαψίματος κάθε τι καλού προερχόμενου απο έναν φορέα από όλους τους άλλους στο στυλ του να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα είναι όντως πρόβλημα σήμερα. Αντί να πατάμε στα θετικά και τις επιτυχίες των δυνάμει συντρόφων μας για να ανεβάσουμε τον δικό μας πήχη προσπαθούμε να κλαδεψουμε ό,τι εξέχει για να κρατήσουμε τον πήχη τόσο χαμηλά όσο να τον φτάνει η μικρότητά μας).
Συγνώμη για το δεικτικό τόνο του κειμένου σχολαστικέ αλλά νομίζω ότι μαθαίνουμε από την εμπειρία και στην προκειμένη περίπτωση θέλω να δείξω πόσο δύσκολο είναι να πείσεις κάποιον με ευθεία επίθεση. Αυτός που θέλει να πείσει συζητά και εκτείθεται στον κίνδυνο να πειστεί αντί να πείσει. Με την επίθεση αναγκαία και όμορφη ενίοτε χανεται αυτή η δυνατότητα εκατέροθεν. Γι αυτό επιθεση κάνουμε σε εχθρούς κι όχι δυνάμει συντρόφους, τους δεύτερους τους πείθουμε. Ζητώ λοιπόν συγνώμη για το ύφος αλλά το κρατώ για να καταδείξω του λόγου το αληθές. Και μόνο το γεγονός ότι βρίσκεσαι σε τέτοιους χώρους και συμμετέχεις είναι για μένα αρκετό για να σε θεωρώ σύμμαχο και συνεργάτη. Προσβλέπω σε σκληρότατη ουσιαστική κριτική.

Φιλικά

Offline
Joined: 18/03/2009

Quote:
efthkoup1982
Αρχίζω με την λέξη καθοδήγηση που όντως για μένα έχει πάρει αρνητική χρειά λόγω θήτευσης σε συγκεκριμένους φορείς όπου η καθοδήγηση καταλήγει βάναυση καταπνιξη κάθε τι δημιουργικού.

Εκ του αποτελέσματος κρίνω ότι ή όντως δεν λέω τίποτα ή εσύ δεν κατάλαβες τίποτα, αφού έχουμε τον ίδιο βαθμό έλλειψης εναλλακτικών προτάσεων, τις οποίες εσύ καταθέτεις θεωρόντας ότι είναι όντως προτάσεις επαναστατικής πολιτικής και εγώ τις κριτικάρω με εμπάθεια! Ζητάς...
Quote:
efthkoup1982
Το μεγάλο ζητούμενο είναι η επαναστατική πολιτική που θα συσπειρώσει όλους αυτούς. Και ναι το ξέρουν οι περισσότεροι ότι αυτή λείπει. Αυτές όμως οι λανθασμένες πολιτικές που κατακρίνεις, χωρίς να προσφέρεις εναλακτικές, μας δείχνουν το υποκείμενο ή μέρος αυτού, μας δεινουν μια εικόνα του ποιοι και ποιοι είμαστε.

... για να μη με λες φαφλατά και καλά κάνεις, να υποδείξω εναλλακτικές πολιτικές. Αν αυτό αποτελεί κριτήριο ότι ο ένας είναι φαφλατάς και ο άλλος δεν είναι, εσύ ποια εναλλακτική πολιτική προτείνεις εκτός από «την υποχρέωση κάθε στρατευμένου επαναστάτη να καθοδηγεί σε ορθές ατραπούς»; Κάτω από αυτό το πρίσμα τι νόημα, διαφορετικό από το δικό μου, έχει το κείμενό σου;
Quote:
efthkoup1982
Παρ’ όλα αυτά νομίζω οτι προκείπτει από το πνέυμα του κειμένου ότι με την λέξη καθοδήγηση υπονοώ μια χαλαρή-ανεκτικότατη κινηση προς ένα σκοπό ο οποίος τόσο καταφανώς έλλειπε από το κίνημα, μπάχαλο ή όπως το ονομάζει κανεις του Δεκεμβρίου.

α. Αν δεν είχες δηλαδή την θήτευση στην οποία αναφέρεσαι, δεν θα είχε πάρει αρνητική χρειά και θα αντιλαμβανόσουν την καθοδήγηση, πιθανόν, σαν μία δημιουργική ώθηση. Την ευθύνη σε περίπτωση που κάνεις λάθος καθοδήγηση ποιος θα την φέρει;
β. Εδώ χάνω τα ελληνικά μου. Από πότε μπορείς να υπονοείς ή αλλιώς να ερμνηνεύεις την έννοια καθοδήγηση σαν μία «χαλαρή – ανεκτική κίνηση» και να παρεξηγήσαι μάλιστα όταν δεν την αντιλαμβάνομαι καθόλου όπως εσύ την ερμηνεύεις, αλλά σαν χειραγώγηση που μπορεί να εξυπηρετεί φανερούς ή αφανείς σκοπούς;
γ. Αυτό που λες ή λένε οι άλλοι μπάχαλο, δεν ήταν καθόλου μπάχαλο. Ήταν μια απόδειξη στην πράξη ότι η επαναστατικότητα δεν είναι θέμα παιδείας ή διδαχής ή μάθησης από κάποιον ειδήμονα, αλλά μια φυσική διεργασία από έγερση της συνείδησης ανάλογα με τους ερεθισμούς, όπως μόλις μας δίδαξαν τα παιδιά μας.
Σου θυμίζω από μνήμης, στίχο συγκλονιστικό του Δημήτρη Χριστοδούλου σχετικά με την επανάσταση επί τσάρου σαν στιγμιότυπο μάχης:
Τα κορμία έπεφταν, η σημαία συνεχώς προχωρούσε...
Το ίδιο νόημα από τον Ναζίμ Χικμέτ:
Αν δεν καείς, αν δεν καώ, αν δεν καούμε, τότε πως θα φωτίσουμε τα σκοτάδια;

Βλέπεις τα «μικρά αλητάκια» μέσα στους παραπάνω στίχους; Η συνείδηση βιώνει και εδραιώνει την επαναστατικότητα και τα παιδιά μας – ΑΠΟ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ - δεν διέφεραν από αυτούς που πέφτανε τότε για να γίνουν ποιήματα. Θέλω να σημειώσω ότι με συγκίνησε πραγματικά η περιγραφή που έκανες στα παιδιά μας σαν «μικρά αλητάκια» και μάλιστα που μπορεί να τρώνε και παραπάνω παγωτό.

Quote:
efthkoup1982
Όσο για τις ατραπούς που αναφέρω με συγχωρείς αλλά εγώ δεν κατέδειξα κανέναν ορθό δρόμο.
Αυτό ακριβώς λέω κι εγώ, ενώ για αυτό ακριβώς κατηγορείς εμένα και με λες φαφλατά. Δεν είπα ότι κατέδειξες ή υπέδειξες ορθή ατραπό, αλλά ότι αναφέρθηκες στην ορθότητα περί την ατραπό, μέσα από διδαχή – καθοδήγηση των στρατευμένων επαναστατών.
Quote:
efthkoup1982
Εσύ αντίθετα τυφλωμένος από εμπάθεια και μισαλλοδοξία αποτυγχάνοντας να πιάσεις το νόημα του κειμένου (μάλλον κάποιος φαφλατάς κι όχι σχολαστικός θα έχανε ολόκληρο το δάσος για να μελετήσει δύο από τα πουρνάρια του) έχεις βγάλει στην απ’ έξω ένα σωρό κόσμο που για μένα είναι δυνάμει επαναστάτες, ακόμη και αν οι επιλογές τους να ακολουθήσουν μη επαναστατικές πολιτικές είναι λανθασμένες.

efthkoup1982, δεν είμαι πορτιέρης να βάζω μέσα ανθρώπους ή να βγάζω και για την παταγώδη αποτυχία μου να κατανοήσω το κείμενό σου να με συγχωρείς. Έχω μάθει κουτσά - στραβά κάποια κολυβογράμματα – όχι όσα εσύ ασφαλώς - και δεν ψυχανεμίζομαι τις υπόνοιές σου και τις ερμηνείας που δίνεις στις έννοιες, όπως η έννοια καθοδήγηση, που όλοι οι άλλοι αμέσως αντιλαμβάνονται ότι έχει την ερμηνεία που εσύ δίνεις. Δεν απορρίπτω και δεν αποδέχομαι κανέναν και για κανένα λόγο. Αυτή είναι η δική μου ιδεολογία που σχετίζεται με την ατομικότητα του καθενός. Όταν ατομικά η συνείδηση εγερθεί από την ίδια αιτία για πολλούς, η ΒΑΣΗ θα αυτοδιαμορφωθεί σε κίνημα και θα δημιουργήσει όχι επαναστατικές πολιτικές, αλλά επαναστατικές πρακτικές όπως έγινε με τα αγαπημένα «μικρά αλητάκια» μας. Καταθέτω λοιπόν την άποψη σαν ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ αφού μου τη ζητάς, ώστε να πάψεις να λες ότι δεν προτείνω κάτι, ενώ συγχρόνως ούτε εσύ προτείνεις! Το αν διαφωνείς ή συμφωνείς είναι ένα άλλο θέμα που μπορούμε νε συζητήσουμε ενδεχομένως αν σε απασχολεί. Η γενική πρότασή μου είναι, χωρίς καθοδηγητές, αρχηγούς, κόμματα ή φορείς, η συνισταμένη ατομική δράση να διαμορφώσει την επαναστατική πολιτική που είναι το ζητούμενο όπως λες και όχι το αντίστροφο. Πες με κουτό ή ουτοπιστή, εκτός από τυφλό και φαφλατά, αλλά έτσι σκέφτομαι και μη μου κρατάς κακία, ενώ και εσύ έχεις το ελεύθερο να ασκήσεις κατά τη σκληρότητα που μπορείς και αντέχεις, την κριτική σου.
Αν τώρα εσύ διαγνώσκεις τύφλωση, μίσος ή υστεροβουλιά με αφορμή το κείμενό σου δεν μπορώ παρά να το δεχτώ αφού έχεις τόση βεβαιότητα. Κάτι θα ξέρεις γιατί δεν μπορεί να με κατηγορείς για λόγους προσωπικούς αφού δεν γνωριζόμαστε.

Quote:
efthkoup1982
Συγνώμη για το δεικτικό τόνο του κειμένου σχολαστικέ αλλά νομίζω ότι μαθαίνουμε από την εμπειρία

Μέχρι τώρα μου τα χάλαγες. Τώρα τα φτιάχνεις! Αφού μαθαίνουμε από την εμπειρία, τι την θέλουμε την καθοδήγηση που μάλιστα μπορεί να μας φορτώσει και συνειδησιακές ευθύνες αν δεν είναι η ορθή για κάθε περίπτωση;

Quote:
efthkoup1982
και στην προκειμένη περίπτωση θέλω να δείξω πόσο δύσκολο είναι να πείσεις κάποιον με ευθεία επίθεση.

Σε έχει πιάσει μανία με την πειθώ. Μη μου το φτιάχνεις σε μισή πρόταση και κου το χαλάς στην άλλη μισή. Άσε την πειθώ και τις επιθέσεις σαν μεθόδους και να είσαι βέβαιος ότι η ζωή εμπειρικά διδάσκει κι εσένα κι εμένα τι να κάνουμε σε κάθε περίπτωση. Έχουμε ικανούς εσωτερικούς συμβούλους τα ένστικτα επιβίωσης και διαιώνησης του είδους, καθώς και τον λογισμό που εκτιμά εκάστοτε τις ανάγκες μας σε σχέση με το εξωτερικό περιβάλλον και κρίνει περί του είδους της αντίδρασης, του τρόπου και του χρόνου.
Quote:
efthkoup1982
Ζητώ λοιπόν συγνώμη για το ύφος αλλά το κρατώ για να καταδείξω του λόγου το αληθές. Και μόνο το γεγονός ότι βρίσκεσαι σε τέτοιους χώρους και συμμετέχεις είναι για μένα αρκετό για να σε θεωρώ σύμμαχο και συνεργάτη. Προσβλέπω σε σκληρότατη ουσιαστική κριτική.
Βλέπεις το ύφος μου είναι ανάλογο του δικού σου και έτσι μην αρχίζουμε – είναι κουτό - να ζητάμε συγγνώμη ο ένας από τον άλλον, αφού είναι φανερό ότι έτσι είμαστε και δεν υπάρχει λόγος να αλλάξουμε. Μπορώ να σε βεβαιώσω ότι δεν έχω κάτι προσωπικό εναντίον σου, δεν κρίνω την ατομική σου πρακτική αλλά τις θέσεις που διατυπώνεις και είμαι δεκτικός και στην δική σου κριτική, μη αφαιρώντας το δικαίωμα ο ένας από τον άλλον να λέει χωρίς παρεξήγηση και μερικές «εξυπνάδες» σαν να είμαστε χρόνια φίλοι, για να αναβούν τα αίματα.
Το ίδιο φιλικά.

Offline
Joined: 24/03/2008

Γεια σου σχολαστικέ,

Στο γεγονός οτι δεν προσφέρω εναλλακτικές συμφωνώ απόλυτα. Δεν ήταν όμως αυτός ο στόχος του κειμένου μου. Ο στόχος ήταν να μιλήσω γι αυτά τα παιδιά που όντως στα πρότυπα του μαθαίνω από την εμπειρία μας έμαθαν πράγματα και σίγουρα και αυτά διδάχτηκαν από τις πράξεις τους. Και σε περίπτωση που δεν το κατάλαβες το σχόλιο μικρά αλητάκια ήταν ειρωνικό γιατί ακριβώς όπως κι εσύ θέλω να πιστέυω θεωρώ αυτά τα παιδιά και το κίνημα-μπάχαλο του δεκέμβρη επαναστατικά. Ο στόχος του κειμένου ήταν ακριβώς αυτός, να δείξει ότι αυτά τα αλητάκια μπορούν να είναι το επαναστατικό υποκείμενο του παρόντος κι όχι του μέλλοντος.(αυτό το θεωρώ πρόταση-θέση) Η μομφή μου προς εσένα ήταν οτι έχωνες σε πολιτικές χωρίς να προτείνεις εναλλακτικές. Εγώ δεν κατηγόρησα κανέναν ακριβώς γιατι ακόμα και τους πλάνητες τους θεωρώ δυνάμει επαναστάτες.
Όσο για την καθοδήγηση ναι εγώ τη θεωρώ ακόμη απαραίτητη (εδώ διαφωνουμε) παρά τους κινδύνους που ελοχεύουν και είναι υπαρκτοί (εδώ συμφωνούμε).
"Τα κορμία έπεφταν, η σημαία συνεχώς προχωρούσε..."
Υπέροχο! Η πορεία της σημαίας προς ένα σκοπό. Που οδηγεί όμως η κίνηση χωρίς καθοδήγηση; Αν κρίνω από τα δεκεμβριανά μάλλον όχι κάπου συγκεκριμένα όσο κι αν εκτιμώ τον παιδαγωγικό τους χαρακτήρα.

"Η γενική πρότασή μου είναι, χωρίς καθοδηγητές, αρχηγούς, κόμματα ή φορείς, η συνισταμένη ατομική δράση να διαμορφώσει την επαναστατική πολιτική που είναι το ζητούμενο όπως λες και όχι το αντίστροφο."
Όχι δεν θα σε κακοχαρακτηρήσω για την πρότασή σου αλλά θα σου θυμήσω σε μεταμοντέρνο στύλ ότι την τοποθέτησή σου μπορεί να την ακολουθήσουν κι άλλοι. Και τότε εσύ γίνεσαι ο καθοδηγητής τους και παρότι η θέση σου είναι μία θέση αυτοδιάθεσης υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να είναι λάθος (η αυτοδιάθεση να αποβεί καταστροφική για αυτόν που την επέλεξε) και τότε ποιος ευθύνεται; Όχι δεν ευθύνεσαι εσύ, καθένας είναι υπεύθυνος για τις επιλογές του. Κι αυτό ισχύει σε κάθε περίπτωση. Εγώ στραβώνω και οδηγώ εσύ ανοιξε τα μάτια και πάρε τον σωστό δρόμο. Αλλιώς κανένας δεν θα τολμούσε ποτέ να διατυπώσει καμιά θέση από φόβο μην οδηγηθούν οι μιμητές του στον όλεθρο. Και εδώ έρχεται η πειθώ και τα επειχειρήματα για να διασφαλήσουν στο βαθμό του εφικτού ότι η επιλογή του δρόμου είναι η σωστή. Ίσως εδώ να κολάει η καθοδήγηση. Ο καθοδηγούμενος έχει επιλέξει και πρόκειται για επιλογή κατεύθυνσης κι όχι αρχηγού. Αλλά και ανάποδα ο καθένας έχει δικαίωμα να αποφασίσει να αυτοδιαθετεί σε ένα σκοπό, να συσπειρωθεί με άλλους ακόμα και να ακολουθήσει το φασισμό. Και αυτό γίνεται στην πράξη. Η ελευθερεία επλογών υπάρχει. Όμορφη η πρότασή σου αλλά δυσλειτουργική γιατί όσο υπάρχουν αυτοί που θα συσπειρώνονται είναι μοιραίο τα άτομα να σκορπούνε στην ισχύ της ομάδας. Εκτός αν θεωρήσουμε την συνισταμένη ατομική δράση συσπείρωση-ομάδα με κοινή πολιτική.

Φιλικά.

Offline
Joined: 18/03/2009

Γεια σου και σένα efthkoup1982

Quote:
sxolastikos
Όταν ατομικά η συνείδηση εγερθεί από την ίδια αιτία για πολλούς, η ΒΑΣΗ θα αυτοδιαμορφωθεί σε κίνημα και θα δημιουργήσει όχι επαναστατικές πολιτικές, αλλά επαναστατικές πρακτικές όπως έγινε με τα αγαπημένα «μικρά αλητάκια» μας.

Quote:
efthkoup1982
Όμορφη η πρότασή σου αλλά δυσλειτουργική γιατί όσο υπάρχουν αυτοί που θα συσπειρώνονται είναι μοιραίο τα άτομα να σκορπούνε στην ισχύ της ομάδας. Εκτός αν θεωρήσουμε την συνισταμένη ατομική δράση συσπείρωση-ομάδα με κοινή πολιτική.

Ελπίζω τώρα να μπορείς να διακρίνεις ότι έχω ήδη απαντήσει στο ερώτημά σου πριν το διατυπώσεις.
Quote:
efthkoup1982
Στο γεγονός οτι δεν προσφέρω εναλλακτικές συμφωνώ απόλυτα.

Δεν το ανέφερα για να σε κατηγορήσω, αλλά γιατί εσύ κατηγόρησες εμένα για τον ίδιο λόγο. Σε προέκταση όμως αυτής της κοινής μας διαπίστωσης, το ερώτημα είναι: Έχεις εναλλακτικές και δεν τις αναφέρεις ή δεν έχεις και επαφίεσαι σε κάποιον «ειδήμονα» να τις αναφέρει; Τα παιδιά μας λ.χ. συμπεριφέρθηκαν κατά τις υποδείξεις των «ειδημόνων» ή ήταν αυθόρμητη η αντίδρασή τους μη πάσχοντα από κάποια οφθαλμική νόσο;
Quote:
efthkoup1982
Ο στόχος του κειμένου ήταν ακριβώς αυτός, να δείξει ότι αυτά τα αλητάκια μπορούν να είναι το επαναστατικό υποκείμενο του παρόντος κι όχι του μέλλοντος. (αυτό το θεωρώ πρόταση-θέση)

!!!!! Καλό! Ας τα αφήσουμε να καθαρίσουν για πάρτη μας.
Quote:
efthkoup1982
Η μομφή μου προς εσένα ήταν οτι έχωνες σε πολιτικές χωρίς να προτείνεις εναλλακτικές. Εγώ δεν κατηγόρησα κανέναν ακριβώς γιατι ακόμα και τους πλάνητες τους θεωρώ δυνάμει επαναστάτες.

Quote:
sxolastikos Ημερομηνία αποστολής 29-03-2009
Δεν απορρίπτω και δεν αποδέχομαι κανέναν και για κανένα λόγο. Αυτή είναι η δική μου ιδεολογία που σχετίζεται με την ατομικότητα του καθενός.

Πρέπει να πω κάτι παραπάνω ή έστω και τώρα μπορώ να γίνω κατανοητός;
Βέβαια έχω τις απόψεις μου περί του ποιος είναι εν δυνάμει επαναστάτης, έχοντας δική μου άποψη περί επανάστασης και χωρίς να τους κατηγορώ τους εξαιρώ από τη δική μου γκάμα εν δυνάμει επαναστατών. Αυτοί είναι όντως εν δυνάμει επαναστάτες όπως ισχυρίζεσαι, αλλά με άλλη αντίληψη περί επανάστασης από τη δική μου. Σαν άνθρωποι μου είναι συμπαθείς όσο συμπαθείς μπορεί να είναι οι καρεκλοκυνηγοί υποκριτές εκτός της θεατρικής σκηνής. Θα εισάγω νέο θέμα, διότι είναι και επίκαιρο!
efthkoup1982, το θέμα της καθοδήγησης νομίζω το εξαντλήσαμε. Μένει ο καθένας στις απόψεις του και πάλι φίλοι είμαστε. Μόνο που ενώ εγώ δεν έχω καμία υποχρέωση, εσύ που έχεις την άποψη περί την χρησιμότητα της καθοδήγησης, έχεις την υποχρέωση να βρεις τους κατάλληλους καθοδηγητές – αν τους βρεις να μου πεις με ποιο κριτήριο τους αναγνώρισες - που γνωρίζουν τις ορθές ατραπούς να ηγηθούν μιας θεωρητικής επανάστασης επί χάρτου.
Φιλικά

Offline
Joined: 24/03/2008

Γεια σου και πάλι σχολαστικέ.

«Quote:
sxolastikos
Όταν ατομικά η συνείδηση εγερθεί από την ίδια αιτία για πολλούς, η ΒΑΣΗ θα αυτοδιαμορφωθεί σε κίνημα και θα δημιουργήσει όχι επαναστατικές πολιτικές, αλλά επαναστατικές πρακτικές όπως έγινε με τα αγαπημένα «μικρά αλητάκια» μας.
Quote:
efthkoup1982
Όμορφη η πρότασή σου αλλά δυσλειτουργική γιατί όσο υπάρχουν αυτοί που θα συσπειρώνονται είναι μοιραίο τα άτομα να σκορπούνε στην ισχύ της ομάδας. Εκτός αν θεωρήσουμε την συνισταμένη ατομική δράση συσπείρωση-ομάδα με κοινή πολιτική.
«Quote:
sxolastikos
Ελπίζω τώρα να μπορείς να διακρίνεις ότι έχω ήδη απαντήσει στο ερώτημά σου πριν το διατυπώσεις.»

Τινεί τρόπω απάντησες διότι δεν το έπιασα; «Όταν ατομικά η συνείδηση εγερθεί από την ίδια αιτία για πολλούς, η ΒΑΣΗ θα αυτοδιαμορφωθεί σε κίνημα.» Αυτό αν δεν κάνω λάθος έγινε πολλάκις αλλά αποτέλεσμα δεν είδα. Πολλές φορές με αιτία π.χ. την αγανάκτηση εξ-εγέρθηκε ο κόσμος (γιατί για την συνείδηση του καθενός δεν είμαι αρμόδιος να ομιλήσω) αλλά το κίνημα που αυτοδιαμορφώθηκε πήγε περίπατο και μετά γύρισε σπίτι. Αιτία κατα την αποψή μου η έλλειψη κοινού σκοπού και στόχου διότι η αυτοδιαμόρφωση κινήματος είναι εφικτή αλλά όχι επαρκής. Διότι κίνημα σημαίνει κίνηση προς κάπου αυτό λοιπόν που έγινε το Δεκέμβρη είχε κάτι απο κίνημα και κάτι από μπάχαλο διότι άλλος για Χίο κίνησε κι άλλος για Μυτηλίνη και φυσικά δεν πήγε κανένας πουθενά παρά μία βολτούλα στην γειτονιά του, πριν γυρίσει ήρεμος μετά το ξέσπασμα της δικαιολογημένης κατά τα άλλα οργής, σπίτι. Και ζήσαν οι κινηματίες όχι και τόσο καλά και το κεφάλαιο, που προς στιγμήν τρόμαξε, καλύτερα. Σ’ αυτά τα μη αποτελέσματα οδηγεί η απουσία πολιτικής και καθοδήγησης. Γιατί οι επαναστατικές πρακτικές όσο απαραιτητές και αν είναι μόνες τους χωρίς τις επαναστατικές πολιτικές δεν οδηγούν πουθενά.
Προφανώς για τις εναλλακτικές δεν με ενόχλησε η απουσία τους αυτή καθε αυτή αλλά ο συνδιασμός της απουσίας τους με την ειρωνία σε ορισμένες (εστω και βεβαιωμένα λανθασμένες) πολιτικές. Αλλά εδω πιστεύω ότι δεν ήθελες να καταλάβεις.

«Quote:
sxolastikos
«!!!!! Καλό! Ας τα αφήσουμε να καθαρίσουν για πάρτη μας.»

Αυτό το τόσο καλοπροαίρετο συμπέρασμα ότι θεωρώ οτι θα καθαρίσουν για πάρτη μας από που το έβγαλες; Γιατι εγώ προσπαθούσα απλά να τα βάλω στο παιχνίδι που μέχρι τώρα σύμφωνά με ορισμένους χώρους μόνο κάποιοι άλλοι δικαιούνται να παίζουν. Μήπως επρεπε να πώ τμήμα του επαναστατικού υποκειμένου για να το πιάσεις;
«Quote:
sxolastikos
«Μόνο που ενώ εγώ δεν έχω καμία υποχρέωση, εσύ που έχεις την άποψη περί την χρησιμότητα της καθοδήγησης, έχεις την υποχρέωση να βρεις τους κατάλληλους καθοδηγητές – αν τους βρεις να μου πεις με ποιο κριτήριο τους αναγνώρισες - που γνωρίζουν τις ορθές ατραπούς να ηγηθούν μιας θεωρητικής επανάστασης επί χάρτου.»
Quote:
efthkoup1982
«Ωστόσο όμως είμαι έτοιμος να στρατευτώ με όποιον μπορεί να μου δώσει στόχο και προοπτική, να με πείσει για αυτό και να με πείσει και για το σχέδιό του για την επιτευξη του στόχου.»

Μία εν μέρη απάντηση έχει ήδη δωθεί. Δεν είναι βέβαια αυτό που θέλεις να ακούσεις. Ακόμη κι αν τελικά δεν είναι ορθές οι ατραποί τουλάχιστον θα υπάρχει συγκεκριμένος στόχος και στρατηγική και όσο για την πιθανή αποτυχία είναι κι αυτή μες το πρόγραμμα αλλά είναι απείρως λιγότερο πιθανή από την αποτυχία ενός αυτοδημιουργημένου κινήματος με επαναστατικές πρακτικές αλλά όχι πολιτικές. Και όσο για την ευθύνη είναι προσωπική του καθενός που στρατεύτικε και συνολική της ομάδας.